சோழர் காலத்தில் வணிக மையமாகத் திகழ்ந்த எஸ்.பி.பட்டினம் - வே.இராஜகுரு

இராமநாதபுரம் மாவட்டம் தொண்டி அருகில் உள்ள எஸ்.பி.பட்டினம் சோழர் காலத்தில் ஒரு வணிக மையமாக இருந்ததாக மரபு நடை நிகழ்வில் தெரிவிக்கப்பட்டது.

இராமநாதபுரம் தொல்லியல் ஆய்வு நிறுவனம் ஒவ்வொரு மாதமும் பாரம்பரியச் சிறப்பு வாய்ந்த இடங்களை பொதுமக்கள், மாணவர்கள் நேரில் கண்டு அறிந்துகொள்ளச் செய்யும் மரபு நடை நிகழ்வை நடத்தி வருகிறது. 13வது மரபு நடை நிகழ்வு இராமநாதபுரம் மாவட்டம் எஸ்.பி.பட்டினத்தில் 28.07.2019 நடைபெற்றது. ஆய்வு நிறுவனத்தின் செயலாளர் சோ.ஞானகாளிமுத்து அனைவரையும் வரவேற்றார்.

இந்நிகழ்வுக்குத் தலைமை வகித்த ராமநாதபுரம் தொல்லியல் ஆய்வு நிறுவனத்தின் தலைவர் வே.இராஜகுரு பேசியதாவது, “முத்தூற்றுக் கூற்றத்து கீழ்கூற்று சுத்தவல்லியான சுந்தரபாண்டியபுரம் என கல்வெட்டுகளில் இவ்வூர்  குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது. முதலாம் மாறவர்மன் சுந்தரபாண்டியன் இப்பகுதியைக் கைப்பற்றிய பின்னர், சுத்தவல்லி என்ற இவ்வூர் பெயர் சுந்தரபாண்டியபுரம் என மாற்றப்பட்டிருக்கிறது. புரம்,பேட்டை ஆகியவை வணிக நகரங்களைக் குறிக்கும் சொற்கள் ஆகும்.  எனவே சுந்தரபாண்டியன்பட்டினமும், சோழகன்பேட்டையும் இரட்டை வணிக நகரங்களாக இருந்துள்ளதை அறிய முடிகிறது. இவ்வூர் மலைமண்டலமான சேர (கேரள) நாட்டுடன்  தொடர்புடையதாக இருந்துள்ளது. மலைமண்டலத்துக் காந்தளூரான எறிவீரபட்டினத்து இராமன் திருவிக்கிரமனான தேவேந்திர வல்லபப் பதினெண்பூமிச் சமையச் சக்கரவத்திகள் என்பவர் இக்கோயிலுக்கு நிலதானம்  வழங்கியுள்ளார்.

கி.பி.13ஆம் நூற்றாண்டுக் கல்வெட்டில் சொக்ககூத்தர், தம்பிராட்டி என  இறைவன், இறைவி பெயர் சொல்லப்பட்டுள்ளது. இதே கல்வெட்டில் ஆட்டை எனும் சோழர்கள் பயன்படுத்திய ஆண்டு குறிக்கப்பட்டுள்ளது.

இவ்வூரில் பாண்டியர் காலத்திலேயே ஒரு மடம் இருந்துள்ளதை கல்வெட்டுகள் மூலம் அறியமுடிகிறது. தற்போதும் சிவன்கோயிலின் தெற்கே ஒரு மடம் உள்ளது. இதன் அமைப்பைக் கொண்டு இம்மடம் கி.பி.8ஆம் நூற்றாண்டில் கட்டப்பட்டிருக்கலாம் என கருதலாம். இந்த மடத்துக்கு நிலதானம் வழங்கப்பட்டதாக கல்வெட்டுகள் சொல்கின்றன. இம்மடம் பௌத்தமடமாக இருந்து பின் சைவ மடமாக மாற்றப்பட்டிருக்கலாம். அங்குள்ள ஒரு நாசிக்கூட்டில் புத்தரின் புடைப்புச் சிற்பம் உள்ளது இதை உறுதிப்படுத்துகிறது. 

இவ்வூரின் தெற்கே பாம்பாற்றின் கழிமுகப்பகுதியில்  ஒரு பாதக்கோயில், ஒரு மடம் உள்ளது. இங்கு சமண மதத்தின் 23வது தீர்த்தங்கரரான பார்சுவநாதரின் சிறிய புடைப்புச் சிற்பம் உள்ளது. இது ஒரு சமணப்பள்ளி என சமீபத்தில் கண்டுபிடிக்கப்பட்டது.

இங்கு 4 துண்டுக்கல்வெட்டுக்கள் உள்ளன. இவை திரிபுவனச் சக்கரவத்திகள் விக்கிரமபாண்டியனின் 5ஆம் ஆட்சியாண்டில்  வெளியிடப்பட்டுள்ளன.  இதில் வெட்டுடையார் உய்யவனதார முதலி என்பவர் பெயர் காணப்படுகிறது. இவர் அரசு அதிகாரியாக இருக்கலாம்.  இதில் ‘இத்தேசிநா’ என வரும் சொல் மூலம் வணிகர்கள் இக்கோயிலுக்கு நிலதானம் வழங்கியிருப்பதை அறிய முடிகிறது.

மேலும் சுந்தரபாண்டியன்பட்டினம், தீர்த்தாண்டதானம், வட்டானம், தொண்டி உள்ளிட்ட ஊர்களில் கப்பல், படகு கட்டும் தொழில் நடந்திருக்கலாம். எஸ்.பி.பட்டினம் மற்றும் தொண்டியில் உள்ள ஓடாவி தெரு இதை உறுதிப்படுத்துகிறது. ஓடாவி என்பது மரக்கலம் செய்யும் தச்சர்களைக் குறிக்கும் சொல் ஆகும். இவ்வூர் அருகில் உள்ள எட்டிசேரி வணிகர்களான எட்டி – செட்டிகளின் குடியிருப்பாக இருந்துள்ளது” இவ்வாறு அவர் கூறினார்.

            ஒருங்கிணைப்பாளர் நிவாஸ்சங்கர் நன்றி கூறினார். நிகழ்ச்சிக்கான ஏற்பாடுகளை பொறியாளர் அரியநாயகம், ஓய்வுபெற்ற நேவி கமாண்டர் நடராஜன், வே.சிவரஞ்சனி ஆகியோர் செய்திருந்தனர். இதில் பள்ளி, கல்லூரி மாணவர்கள், பொதுமக்கள் கலந்துகொண்டு சிவன் கோயில், சமணப்பள்ளி ஆகியவற்றைப் பார்வையிட்டனர்.

நாளிதழ் செய்திகள்

சுந்தரபாண்டியன்பட்டினத்தில் சோழர் கால உறைகிணறு கண்டுபிடிப்பு

 இராமநாதபுரம் மாவட்டம் தொண்டி அருகே சுந்தரபாண்டியன்பட்டினத்தில் (எஸ்.பி.பட்டினம்)  11ஆம் நூற்றாண்டைச் சேர்ந்த சோழர் கால சுடுமண் உறைகிணறு, சீன நாட்டுப் பானை ஓடுகள் கண்டெடுக்கப்பட்டுள்ளன.  (21.02.2019)

திருப்புல்லாணி சுரேஷ் சுதா அழகன் நினைவு அரசு மேல்நிலைப்பள்ளி தொன்மைப் பாதுகாப்பு மன்ற பொறுப்பாசிரியர் வே.இராஜகுரு,  இப்பள்ளி பழைய மாணவியும் இராமநாதபுரம் அரசு மகளிர் கலைக்கல்லூரி தமிழ்த்துறை மாணவியுமான வே.சிவரஞ்சனி, தொன்மைப் பாதுகாப்பு மன்றத்தைச் சேர்ந்த 11ஆம் வகுப்பு மாணவி மு.விசாலி, 9 ஆம் வகுப்பு மாணவன் மு.சுதர்ஸன், 7 ஆம் வகுப்பு மாணவன் து.மனோஜ் ஆகியோர் இராமநாதபுரம் மாவட்டம் சுந்தரபாண்டியன்பட்டினம் ஐயாகுளத்தின் கரையில் சோழர் கால சுடுமண் உறைகிணறு, சீனநாட்டு பானை ஓடுகள் ஆகியவற்றைக் கண்டுபிடித்துள்ளனர். 

இதுபற்றிய விவரம் : 

சுடுமண் உறைகிணறு

இவ்வூர் சிவன் கோயிலின் எதிரில் உள்ள ஐயாகுளத்தின் கிழக்குக் கரையில் மண்ணில் புதைந்தநிலையில் ஒரு  சுடுமண் உறைகிணறு உள்ளது. உறைகளை ஒன்றன் மீது ஒன்றாக அடுக்குவது,  செருகுவது என உறைகிணறுகளில் இருவகைகள் உண்டு. இங்குள்ள கிணறு ஒரே அளவுள்ள இரு வட்டமான சுடுமண் உறைகளை ஒன்றன் மீது ஒன்று அடுக்கி அதன் இடையில் களிமண்ணால் பூசப்பட்டுள்ளது.

7 அடி சுற்றளவில் இக்கிணறு உள்ளது. இதன் உறைகள் ஒவ்வொன்றும் 15 செ.மீ. உயரம் உள்ளன. உறையை பொருத்தி அடுக்குவதற்கு ஏதுவாக அதன் மேல், கீழ்ப்பகுதிகள் உள்ளே நீண்டு உள்ளன.

இக்குளத்தின் வடக்கில்  மரைக்காயர் குளம் உள்ளது. இக்குளம் நிரம்பிய பின் அதன் உபரி நீர் ஐயாகுளத்துக்கு வருவதற்வாக நான்கு சுடுமண் குழாய்கள் அமைக்கப்பட்டுள்ளன. அவற்றைச் சுற்றிலும் செங்கல் கட்டுமானம் உள்ளது. இந்த இரு குளங்களும் ஒரே காலகட்டத்தில் உருவாக்கப்பட்டிருக்கலாம். குளத்தில் தண்ணீர் வற்றிய காலங்களில் பயன்படுத்துவதற்காக இக்கிணறு தோண்டப்பட்டிருக்கலாம். இக்குளங்களின் மிகஅருகில் பாம்பாறும், உப்பங்கழியும் உள்ளன. இவ்வூரில் காணப்படும் சோழர் காலத் தடயங்கள் மூலம் இந்த உறைகிணறு கி.பி.11ஆம் நூற்றாண்டைச் சேர்ந்ததாகக் கருதலாம்.

சீனநாட்டுப்பானை ஓடுகள்

ஐயாகுளத்தின் கரையில் சீனநாட்டுப் பானை ஓடுகள், சிவப்பு நிற பானை ஓடுகள், கெண்டியின் நீர் ஊற்றும் பகுதி, இரும்புத்தாதுக்கள், சுடுமண் கூரை ஓடுகள், வட்டச் சில்லுகள், அறுத்த சங்கு  ஆகியவை கண்டெடுக்கப்பட்டுள்ளன. ஐயாகுளத்தை அகலப்படுத்தியபோது இந்த ஓடுகள் வெளிப்பட்டிருக்கலாம்.

சீனநாட்டுப் பானை ஓடுகளில் போர்சலைன் (Porcelain), செலடன் (Celadon)   என இருவகைகள் உள்ளன. இந்த இருவகை ஓடுகளும் இங்கு கண்டெடுக்கப்பட்டுள்ளன. போர்சலைன் என்பது வெள்ளைக் களிமண்ணால் உருவாக்கப்பட்டு அதன்  மேல் கோடுகள், பூக்கள், வளைவுகள், இலை வடிவங்கள் ஆகியவற்றை வரைந்து பின் உப்புப்பூச்சு மூலம் பளபளப்பாக்கப்படுகிறது. இதில் சிறிய வகை மட்பாண்டங்கள் செய்யப்படுகின்றன. கிண்ணம், குடுவை போன்றவற்றின் அடிப்பகுதிகள் இங்கு கிடைத்துள்ளன.

பாசிநிற களிமண்ணால் செய்யப்படும் செலடன் வகை மட்பாண்டங்களில் பச்சை, இளம்பச்சை, சாம்பல், பழுப்பு நிறங்கள் உண்டு. சேமித்து வைக்கும் பெரிய பாத்திரங்கள் இதில் செய்யப்படுகின்றன. நான்கு நிறங்களிலும் இங்கு ஓடுகள் கிடைத்துள்ளன.

ஐயாகுளத்தின் கரையில் அதிகளவில் இந்த ஓடுகள் கண்டெடுக்கப்பட்டுள்ளதாலும், பௌத்தமத தடயங்கள் இப்பகுதியில் காணப்படுவதாலும் இவ்வூரில் சீனர்களின் குடியிருப்பு இருந்திருக்க வாய்ப்புள்ளது. சீனர்கள் பௌத்தமதம் மற்றும் வணிகம் சார்பாக இவ்வூருக்கு வந்திருக்கலாம்.  சோழர்களுடன் கி.பி.10 ஆம் நூற்றாண்டு முதல் சீனர்கள் வாணிகத் தொடர்பு கொண்டிருந்தனர் என்பது குறிப்பிடத்தக்கது.

வணிக நகரம்

இங்குள்ள சிவன்கோயில் கல்வெட்டுகளில் சுத்தவல்லியான சுந்தரபாண்டியபுரம் என இவ்வூர் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது. புரம் எனும் சொல் வணிக நகரத்தைக் குறிக்கும். சங்கு அறுத்து வளையல் செய்யும் தொழில் இங்கு நடைபெற்றிருக்கலாம்.

இவ்வூரின் பழைய பெயர் சுத்தவல்லி. இது முதலாம் குலோத்துங்கசோழனின் மகள் சுத்தமல்லியாழ்வார் பெயரால் உருவாக்கப்பட்டுள்ளது. பாண்டியநாட்டின் எல்லையான இப்பகுதி சோழர்களிடமே பெரும்பாலும் இருந்துள்ளது. இதைக் கைப்பற்றியபின் முதலாம் சுந்தரபாண்டியன் தனது பெயரை இவ்வூருக்குச் சூட்டியுள்ளான். 

இவ்வூருக்கு மிக அருகில் உள்ள தீர்த்தாண்டதானமும் ஒரு வணிக நகரம் தான். இவ்வூரின் இரட்டை நகரமாக உள்ள சோழகன்பேட்டையும் சோழர் காலத்தில் உருவாக்கப்பட்ட வணிக நகரமாக உள்ளது. இப்பகுதியில் உள்ள இயற்கையான உப்பங்கழிகளால் இவை  துறைமுகங்களாக விளங்கியுள்ளன. கி.பி. 11ஆம் நூற்றாண்டு முதல் 15 ஆம் நூற்றாண்டு வரை இவ்வூர் வணிகத்தில் சிறந்து விளங்கியுள்ளது.